تازه ها :

2019

به بهانۀ هشت مارچ

داکتر حمیرا نکهت دستگیرزاده صحبت در باره ی زن چیزی و آن حرف ها را در عمل پیاده کردن چیز دیگریست. به یاد داشته باشیم این که ما از تساوی حقوقی زن و مرد حرف میزنیم یا در کمترین پیمانه از حقوقی که زن دارد یاد میکنیم سخن نو و امروزی نیست. این بخش کار را خیلی پیشتر از ما ... بیشتر بخوانید »

همه چیز را با زبان می‌بینیم و می‌شناسیم

پرتونادری داریوش آشوری یک تن از دانشمندان ایرانی، زبان را به نور همانند می‌سازد. او می‌گوید: « همه چیز را به زبان می‌شناسیم؛ اما زبان را جز به زبان نمی‌توان شناخت. زبان را به تنها چیزی که در جهان همانند می‌توان کرد نور است. چرا که ما همه چیز را به نور می‌بینیم، اما؛ نور را جز به نور نمی‌توان ... بیشتر بخوانید »

سکوت جامعۀ مدنی در چهاره راه بحران سرنوشت

پرتو نادری نمی‌دانم این کدام دست جادوست که سرمۀ سکوت در گلوی جامعۀ مدنی کرده است. این در حالی است که اگر همه صداها خاموش ‌شوند و همه صداها پژواک دروغ و نیرنگ پیدا ‌کنند، باز هم شهروندان کشوری که گویا دموکراسی را تجربه می‌کنند، گوش به آواز دادخواهانۀ جامعۀ مدنی می‌مانند و به دادخواهی آن‌ چشم می‌دوزند. در این ... بیشتر بخوانید »

– در گستره ای امپراتوری اعراب –

نظر گذرا به تاریخِ فراز و فرود امپراتوری عرب – از ظهور پیامبر اسلام تا جنبش “بهار عربی” – دکتر سید موسی صمیمی Political Economy promoting dialogue and discourse samimy@aol.com می سال ۲۰۱۸ بیشتر بخوانید »

پرخاشگری دینی

– در گستره ی امپراتوری اعراب – سید موسی صمیمی Political Economy promoting dialogue and discourse samimy@aol.com می سال ۲۰۱۸ بخش ۱۷ بخش ۱۸ بیشتر بخوانید »

آثار سالار عزیزپور از نگاه موسی فرکیش

“نامش را خودت بگذار!” موجهای متن با پروازِ ریزومی/ در روز کتاب شهمامه نوشته: موسی فرکیش سالار عزیزپور با تولید های متفاوت و قابل تامل، ره و نگر بسوی افقهای تازه دارد. نوشتار و پرداخت از آن قلم به گسترش افقی ریزوموار، بسوی تکثرِ پرساقهء متن ها میرود. شعر، زبانشناسی، نقد، مطبوعات و رمان- ساقه هایی اند که در هویت ... بیشتر بخوانید »

پیامی برای برنامهٔ روز کتاب، ۸ دسمبر ۲۰۱۸، انتشارات شاهمامه، هالند

 صبور سیاسنگ دوردستترین نیاکان جنگلنشین ما پیامها شان را با درآوردن آواها و گرف ژستهای اندامی به همدیگر میرساندند. آسیبپذیری همچو پیوندها در کوتاهی زمانی شان بود؛ زیرا تنها زندگان همروزگار میتوانستند دریابند که چه میبینند و چه میشنوند؛ آنان شیوۀ نشانی نهادن برای آیندگان نداشتند. میگویند “نقش نهادن” – روی خاک یا سنگ – زمینۀ رسامی/ نقاشی و حتا ... بیشتر بخوانید »

زبانِ خامۀ “شبگیر” را آوای آزادی‌ست

عزیز ایما شبگیر پولادیان در دفتر بی‌ ماهی و ماه و موج شاعری‌ست که می‌توان گفت، اگر قصیده شعر روزگارِ ما باشد، در قلمرو شعر پارسی به سختی چند تنی را می‌توانیم‌ بیابیم که در جایگاه و در کنار او به فَخامتِ کلام چکامه‌سرایان بزرگ، قصیده‌سرایند. پولادیان باور دارد که ماندگاری قالب‌ها به توانایی و به هنر بیان ما پیوند ... بیشتر بخوانید »